De tablet-pc is ook zoiets. Het is een kruising tussen een notebook en een handheld-computer met een zeer hoog Star Trek-gehalte. Een beetje vlees nog vis. Begrijp me niet verkeerd: het is niet dat ik iets tegen tablet-pc's heb. Maar ik zie het aantal machientjes in mijn directe omgeving stijgen. Is het u niet opgevallen? Dat, al worden de apparaten steeds kleiner, de hoeveelheid elektronica die we onderweg meezeulen steeds groter lijkt te worden?

En daar heeft zélfs het Star Trek-universum niets op verzonnen, vandaar dat ook de bemanningsleden van het ruimteschip Enterprise met stapeltjes elektronische tablet-computers liepen te sjouwen. Oké, de mobiele telefoon werd daar weliswaar vervangen door een ultraplatte communicator in broche-vorm, maar d'r kwam wel weer een tricorder bij.

De trend lijkt duidelijk. Hoe kleiner de apparaten, hoe meer we er meenemen. Met als gevolg dat straks onze computers en communicatie-apparatuur in onze kleding verwerkt is en we ze aantrekken. Zitten we allemaal met ons eigen draagbare entertainmentsysteem in de trein om onderweg te kunnen chatten en e-mailen en online spelletjes spelen, of films kijken en muziek luisteren. Samen… met z'n allen… maar toch ieder in z'n eentje in z'n eigen coconnetje. Gezellig!

En ineens heb ik een onverklaarbare behoefte om aanstaande zondag weer naar de Dam te gaan, of naar het Museumplein of het Vondelpark. Op zoek naar die toeristen. Om met ze op de foto te gaan, ze de hand te schudden en ze - desnoods met handen en voeten - te vragen waar ze vandaan komen en of ze het een beetje naar hun zin hebben in Nederland. Gewoon op zoek naar een beetje menselijk contact.