Zuchtend pakte hij een dot poetskatoen en een flesje wapenolie uit zijn linker bureaulade. Op een oude krant lag zijn Walther P5 al klaar. Zo deed hij dat al jaren, als hij het echt niet meer zag zitten trok hij zich terug op zijn kamer om zijn dienstwapen eens goed onder handen te nemen. Ook nu hij bij het Korps Landelijke Politiediensten, korttweg KLPD, zijn laatste dienstjaren sleet aan een schrijftafel. Natuurlijk wist hij best dat zijn jongere collega’s hem achter zijn rug om uitlachten, maar hij was een diender van het oude stempel en hield ook op kantoor zijn pistool voor de greep. Op de een of andere manier was hij er nu eenmaal aan gehecht geraakt, een agent zonder dienstwapen had geen gezag in deze tijden waar iedereen maar deed wat hij wilde. Dat was vroeger wel anders, toen hij bij het Korps kwam was je als agent nog de baas op straat geweest.
Niet dat je daar de revolver voor nodig had, de lange lat en de bullepees waren genoeg om de mensen te corrigeren, als iemand zich verkeerd gedroeg. Vroeger, toen wisten de mensen nog hoe het hoorde. Toen mocht al die vuiligheid waar je tegenwoordig niet meer omheen kon gewoon niet. Porno was verboden en daarmee uit. Dat maakte het veel makkelijker, niet alleen voor de mensen, maar ook voor de politie. Vooruit, een tepeltje kon door de beugel, maar zodra er schaamhaar te zien was kon het bevoegd gezag optreden zonder verder gezeur. Dat was tegenwoordig jammer genoeg allemaal heel anders, hoewel je inderdaad meestal geen schaamhaar zag. Maar juist daardoor zag je de rest veel beter! Walgelijk… En terwijl hij met een geoefend gebaar de loop uit zijn Walther wipte dacht hij terug aan die vergadering van zonet. Gewoon, een streep erdoor! In een keer al dat harde werk voor niets geweest! Hoe haalde zo’n Hirsch Ballin het in zijn hoofd! Nu was het hek weer van de dam – en op met Internet van tegenwoordig was het juist zo nodig, om de mensen tegen zichzelf te beschermen. En terwijl hij de loop doorhaalde met een geolied lapje huiverde hij terwijl hij zich herinnerde wat hij persoonlijk had moeten aanschouwen op de monitor. Al dat blote vlees, ’t was om te kotsen! Maar ja, volgens het wetenschappelijk onderzoeksbureau van het Ministerie van Justitie zou het nu eenmaal niet mogen. Wat een onzin eigenlijk, waarom zou je als KLPD geen websites mogen laten blokkeren! Dat was nu eenmaal de beste manier om te voorkomen dat mensen per ongeluk tegen kinderporno aan zouden lopen. En het gajes dat bewust op zoek was naar die gore vunzigheid, dat was al helemaal een reden om dat kinderpornofilter strak af te stellen. Castreren – en dan niet chemisch! – was natuurlijk een nog veel beter idee, maar dat moest je maar niet meer hardop zeggen, daar konden die watjes van tegenwoordig niet om lachen. Slappe hap. Zijn tranen van frustratie verbijtend liet hij het magazijn uit de kolf vallen en trok de veer terug, zodat de acht koperen kogelhulzen onder de bureaulamp lagen te glimmen en hij de spanveer goed in de olie kon zetten. Alles was voor niets geweest. De dagen, weken zelfs, dat hij achter de monitor al die vreselijke websites aan zich voorbij had zien trekken om te checken of die lijst van die Finnen wel klopte. Misselijk werd hij weer, als hij er aan terug dacht. Maar ja, toen de teamleider had gevraagd wie deze rotklus op zich wilde nemen had hij geen moment getwijfeld, want dat soort afschuwelijk werk kon je die jonge broekies toch niet mee opzadelen. Dan deed hij het maar liever zelf, want hij had levenservaring genoeg om er niet aan onderdoor te gaan. Maar ’t was hem niet in de koude kleren gaan zitten, nee. Al die schaamteloze jonge meisjes, al die overduidelijk opgewonden mannen. Heel moeilijk, om daar objectief naar te kijken. En dan, hoe moet je nou zien hoe oud ze zijn? Sommige van die jonge meiden op straat zou je ook zomaar ouder inschatten, het gaat allemaal veel sneller tegenwoordig. Dus was hij maar aan de veilige kant gebleven. Beter tien websites te veel afkeuren dan één te weinig, met al die arme kinderen die worden misbruikt voor die gorigheid. Ja hoor, aanpakken van die websites zelf is natuurlijk ook goed, maar als de mensen het maar niet kunnen zien, dat helpt ook. En dat gaat veel sneller dan al dat juridisch geneuzel, want geld voor advocaten hebben ze zat, die vuilspuiters. En terwijl hij, tot rust gekomen door het ritueel met zijn wapen, de olie weer opbergt en de poetskatoen in de oude krant vouwt om weg te gooien kijkt hij toch weer een beetje tevreden. Want zijn lijdensweg voor die monitor is niet helemaal voor niets geweest. Natuurlijk is het het beste als de politie mag uitmaken wat de burger wel en niet mag zien, maar er zou in ieder geval een onafhankelijk iets komen, een stichting of zo, die het goede werk zou voortzetten en de lijst bijhouden. Zelfcensuur van de providers is nog altijd beter dan helemaal geen censuur, dacht hij terwijl hij het magazijn met een mooi schnick-geluidje weer in zijn wapen klikte.
|
Als ze willen dat downloaden niet mee...
Ik heb de stick met succes geformatee...
Hoi allemaal, Veel oplossingen voo...
hallo mijn vraag is als ik iemands pr...
Ik heb een heel ander probleem... Al...
Hallo, Ik krijg beneden in die balk ...
Klasse tip!!! Als je deze functie to...
...ods met geweld willen wat niet kan...
dat gaat dus mooi niet vandaar al die...
ik probeer nu al een aantalmalen vers...