Home > Columns > Wammes' Column: Nachtmerrie
 
Wammes' Column: Nachtmerrie

Stel je voor, je zit rustig achter je pc eens wat rond te neuzen op de website van een winkelier in wit- en bruingoed. ’t Blijft een rare naam, maar zo heet de branche waar je je ijskasten en televisies koopt nu eenmaal. Want ooit waren ijskasten niet verchroomd, maar wit en werden televisies alsmede radio’s allemaal in keurige houtgefineerde kasten afgeleverd. Vandaar witgoed en bruingoed. Maar ik dwaal af …


Goed, je zit te watertanden dus, bij het snuffelen aan de allernieuwste grootbeeld Full HD lcd-tv’s. In gedachten zie je zo’n fonkelnieuw apparaat al bijna staan in je woonkamer. En op dat moment opent er ongevraagd een windowtje in je browser waarin een verkoper opduikt namens die website waar je zo lekker anoniem aan het rondkijken was – althans, dat dacht jij. Met een keurig rapportje op zijn scherm welke apparaten je allemaal hebt overwogen en een automatische analyse welke eigenschappen jij blijkbaar belangrijk vindt. Opeens wordt de onschuldige surfsessie een keiharde verkoopchat, waarbij je allerlei aanbiedingen krijgt voorgeschoteld, zoals vanavond nog gratis bezorgen, extra goede aansluitkabels met speciaal koper van superkwaliteit – wat dat ook moge zijn – en tegen een vriendenprijsje ook nog tot drie jaar verlengde garantie. Maar dan moet je wel nu toehappen! Even nadenken? Nee nee, we zijn echt de allerbeste en goedkoopste! En oké, omdat u het bent, nog eens extra lage financieringskosten als het in één keer betalen problematisch is.


Overigens, met een beetje pech zou het ook nog kunnen dat terwijl u uw portemonnee probeert te beschermen tegen de avances van deze elektronische belager – die uiteindelijk gewoon een percentage opstrijkt van wat hij u weet aan te smeren – de telefoon rinkelt: een zwoel klinkende verkoopster namens de winkel waar u daarvoor ook even gekeken had naar tv’s gooit naast kortingen ook haar sexappeal in de strijd om uw zuurverdiende centen. Want naast de verkoopchat zal ook de pushcall zijn intrede doen in onze wondere wereld, volgens sommige sprekers op een voip-seminar dat ik onlangs bezocht. Met de juiste programmatuur wordt straks uw onschuldige dwaaltocht langs de elektronische schappen van onze welvaartsmaatschappij met onfeilbare argusogen in beeld gebracht, waarna agents de onschuldige surfer bespringen in een poging de verkoop af te dwingen, gewapend met keurige overzichten wat u blijkbaar zoekt. Je moet er werkelijk niet aan denken …

Alleen, op dat seminar dachten ze er dus wel aan. Een aardige meneer met een in mijn ogen verkeerde bril en bijpassend overhemd stond apetrots uit te leggen dat zijn bedrijf de ideale oplossingen in huis had. Als webwinkel hoefde je echt helemaal niets zelf meer te doen, je parkeerde je toko gewoon op zijn servers en vervolgens zou er een wereld voor je open gaan. Een wereld waarin de potentiële klant inderdaad zonder enige waarschuwing vooraf tot op het miniemste detail gevolgd werd, zodat je de brave borst vervolgens uitermate gericht ‘een aanbod’ zou kunnen doen, zoals meneer het eufemistisch uit wist te drukken. Om vervolgens inderdaad te gaan dagdromen over chatwindows en callcenters, want iemand bellen die net op je webwinkeltje had rondgeneusd was toch geen ‘cold calling’ te noemen, dat moest haast wel tot een verkoop kunnen leiden!
Voor hen die de terminologie niet beheersen – ‘k heb ’t zelf ook tegen wil en dank moeten aanleren – cold calling is dus die mevrouw die je van je eten belt om je namens een onverstaanbaar bedrijf wat vragen te stellen. Uiteindelijk is de meest relevante vraag of je echt geen gebruik wil maken van dit buitenkansje om de komende twee maanden zowat gratis te bellen/tv te kijken/te internetten/de cv-ketel te stoken – of zelfs allevier tegelijkertijd. En nee, ze willen je niets verkopen, echt niet …

 

In de branche zelf is cold calling ook niet bijster populair, want de getergde consument wil nog wel eens terug gaan pesten of zelfs de hoorn er op smijten nadat hij of zij enig ongenoegen geuit heeft. Naar voor de operator, maar belangrijker, je verdient geen cent aan zo’n boze particulier, ‘t kost alleen maar geld. En dus is elke smoes die er toe kan leiden dat die potentiële klant wel wil luisteren meer dan welkom. Zoals het virtueel stalken van argeloze bezoekers van een website.

U bent gewaarschuwd – niet alleen de overheid wil graag weten wat u zoal uitspookt op internet. Persoonlijk vind ik commerciële terreur eigenlijk nog erger dan de andere soort, gezien de kans dat ik er persoonlijk mee geconfronteerd word vele malen groter is.

 

Tot slot, hebt u de prachtige nieuwe naam van het fusieproduct van Casema, @Home en Multikabel al eens horen uitspreken? Probeer het eens: Ziggo. En nog eens, maar nu met een wat hardere klank. Ja? Hoort u het ook? Of ben ik te veel besmet door Amerikaans idioom, als ik toch echt associaties krijg met het woord sicko? Nu de naam van een aardige documentaire van Michael Moore, maar oorspronkelijk een term om perversiteit mee aan te duiden. Ik kan er niets aan doen, maar iedere keer dat ik die naam hoor moet ik grijnzen en vraag ik me af hoeveel ze welk genie hebben betaald voor deze vondst…

reacties (0)


Plaats reactie:

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."