En bij een kleinere bestelling blijk je dan soms toch wel substantieel meer te mogen dokken dan je eerst dacht. Verzendkosten, of ze dat nu eufemistisch een ‘bijdrage in verzend- en administratiekosten’ willen noemen of niet, daar kan ik me iets bij voorstellen. De aanslag op de clubkas door de heren en dames van wat ooit de PTT was, stijgt exponentieel met de marketinginspanningen van die multinational en is bovendien afhankelijk van het gewicht van je bestelling. Maar, betaalkosten? Sorry, ik wil eigenlijk helemaal niet betalen. ’t Is alleen maar omdat de leverancier weigert te verzenden als ik hem geen duiten doe toekomen dat ik maar wel betalen zal. En me daar dan pak hem beet een poot van € 6,50 voor uitdraaien gaat me eigenlijk toch wel wat al te ver. Alsof ik moet bloeden voor het feit dat ik bij die gekken bestellen wil…

Die tendens zie je op veel terreinen tegenwoordig. Neem de vliegerij. Sinds de wetgever heeft besloten – en ook gelukkig handhaaft – dat vliegprijzen inclusief allerlei onvermijdelijke extra kosten dienen te worden geadverteerd is er veel stof opgetrokken en schreeuwt niemand me meer toe vanaf een bushokje dat ik voor één eurootje naar Londen vliegen kan. Luchthavenbelasting, brandstoftoeslag en kosten voor de beveiliging – we betalen ons blauw om geschoffeerd te worden door mensen die na een mislukte opleiding toch een baan én een uniform hebben weten te betrekken – zitten nu in het ticket inbegrepen. Maar het ticket zelf bijvoorbeeld niet meer. Mocht u echt een papieren ticket willen, dan kost dat tientallen euro’s extra. Net zoals het meenemen van ruimbagage. En ook het betalen wordt in rekening gebracht in veel gevallen. Allemaal kosten die buiten die wettelijk verplicht all-inclusiveticketprijs vallen. Tja, laat dat maar aan de marketeers over, mazen in de wet te vinden teneinde ons alsnog te kunnen plukken nemen. Bij Easyjet kan men tegenwoordig als optie ‘Sneller aan boord’ kopen. Kost iets van € 4 per vlucht per persoon en men mag als eerste de slurf in. Tenzij je per bus naar het vliegtuig gaat natuurlijk – dan koop je slechts het recht om samen met alle anderen de ellebogen te gebruiken als je die bus uitstapt. Wanneer het zinnig is om ‘Sneller aan boord’ te kiezen, valt natuurlijk nergens terug te vinden…

Genoeg over het (v)lieg-tuig. Hoewel, waarom vlieg ik dan met Easyjet, als ik ze zulke uitponders vind? Ach – andere maatschappijen zijn wel erg veel duurder. Of vliegen via Duitsland naar Londen, zodat je veel langer onderweg bent. Uiteindelijk ben je een dief van je eigen portemonnee als je niet voor die budgetmaatschappij kiest. Alleen, dan moet je maar accepteren dat ze je voor dom verslijten en alsnog in de luren proberen te leggen met rotgeintjes als bovenomschreven.
En dat geldt mutatis mutandis voor internetwinkeltjes ook. De laatste tien jaar is het economisch model van de kleinhandel radicaal gekanteld. We kunnen allemaal de allerlaagste prijzen achterhalen met een muisklik of twee. Of we vervolgens zo’n twintig procent extra willen neerleggen om aan een toonbank geholpen te worden, dat is aan ons. Die toonbank heeft in principe een paar fikse voordelen. Zo kun je je begeerde spulletjes meteen mee naar huis nemen. En kun je er eerst even goed op studeren, met een behulpzame verkoper aan je zijde die tekst en uitleg geeft en je zo helpt tot een afgewogen besluit te komen waarbij je meerdere merken met elkaar kunt vergelijken. Toch? Of is dit een beeld uit vroeger tijden, toen je om tien over tien uit de trein stapte omdat je dan in Gouda was?

Ik vrees dat het laatste waar is. Toen ik van de week bij een fotowinkel een peperdure imagetank bekeek – het geld brandde in de zakken – en vroeg hoeveel pixels het schermpje te bieden had, werd ik bekeken alsof ik net een luide, natte en vooral riekende wind gelaten had. Ik was lastig, zoveel was duidelijk. Zuchtend kwam de doos ter tafel en terwijl ik even spiekte op de zijkant was mijn verkoper druk in gesprek met een collega gegaan. ‘k Heb de doos maar weer beleefd teruggegeven met het vaste voornemen geen dikke € 100 uit te geven aan deze daverende dienstverlening. Via internet lag het ding twee dagen later bij mij thuis. En zelfs met verzend- en betaalkosten bijna een kwart goedkoper.
Maar toch. Ik erger me steeds weer dood aan die trucjes waarmee de vraagprijs kunstmatig omlaag gemanipuleerd wordt, zodat de verder anonieme webhandel maar als eerste op het laagste prijzenlijstje kan verschijnen. Vandaar mijn dubio. En dus deze vraag aan u, lezer: word ik gewoon oud en zeurderig? Of krijgt u hier nou ook zure oprispingen van …