Ben ik nu de enige, die langzaam maar zeker een beetje gestoord raakt van Google en consorten? Althans, die door de bomen het bos niet meer ziet, als ik op zoek ben naar simpele informatie? Zoekopdrachten verwoorden kan ik prima, daar ben ik zeker van.
Maar het gaat soms faliekant mis zodra ik gewoon een simpel feitje wil naslaan. Zoals in het onderhavige geval, waar ik alleen even moest weten welk voltage en ampèrage een bepaalde Li-ion accu heeft. Het accuutje in kwestie is van Canon en heet NB-2 LH, makkelijk zat toch? Juist voor dat soort vragen is Internet samen met Google, of welke zoekmachine dan ook, ideaal…
Nee dus. Ergens tussen die ruim 1500 hits die Google meldt zit vast ergens een keurige site van Canon zelf waar ik de technische details van deze accu kan nalezen. Maar vindt die maar eens tussen de vele, vele sites die me alleen maar die accu willen verpatsen, of die me er van proberen te overtuigen dat hun illegale nabouw goedkoper en toch net zo goed is. Nederlanders, Duitsers, Oost-Europeanen, eBay shops, veilingsites, noem maar op en het komt bij die zoekopdracht bovendrijven. De informatie die ik zoek wordt volkomen overschaduwd door pogingen me te paaien met vriendenprijsjes.
En toen ik er even over na ging denken besefte ik me dat deze sluipende ontwikkeling al langer gaande is. Want tot voor een paar jaar werkte zo’n zoekopdracht wel. Tuurlijk, de commercie was toen ook duidelijk aanwezig in de resultaten – maar sindsdien zijn nog veel meer kooplui hun uithangbordje gaan ophangen. Met als gevolg dat je inderdaad door de uithangbordjes het bos niet meer ziet. Even wat uitproberen met wat merknamen en typenummers bevestigde mijn vermoeden – zodra iets zich er voor leent om in de virtuele etalage te staan staat het er ook. En vaak in overweldigende aantallen. Wat dat betreft is Internet toch ook wel verworden tot een heel, heel groot winkelcentrum waarin iedereen precies dezelfde koopwaar aan de man tracht te brengen.
Jammer genoeg draait daarmee het WWW zichzelf tot op zekere hoogte de nek om. Want als ik moet vaststellen dat ik er alleen terecht kan voor webshops, dan zal ik na een aantal keren mijn neus gestoten te hebben inderdaad niet meer proberen dat soort zaken te rechercheren. En als fabrikanten eenmaal merken dat hun informatie niet meer vindbaar is, waarom zouden ze dan nog de moeite nemen om sites met feitelijke informatie beschikbaar te stellen? Ik voorzie dat het lastig gaat worden om over een paar jaar even snel wat na te slaan, zodra het zaken betreft die ook door de vele, vele aanbieders als zoekwoorden worden gezien. Die pdf van de manual, dat wordt zoeken naar een speld in een hooiberg straks. Hetgeen toch echt erg jammer zou zijn, want daarmee heeft het WWW nu juist de wereld zo’n stuk prettiger gemaakt, het snel toegankelijk zijn van dergelijke weetjes.
Maar misschien zit hier wel juist weer een prachtkans voor een slimme ontwikkelaar. Want ergens mag het feit dat het veel informatie is natuurlijk geen probleem vormen. Daar hebben we computers voor, nietwaar? Als we maar kans zien die informatie te filteren is er weer niets aan de hand. En waar tot nog toe de zoekmachines zich voor laten staan op miljarden pagina’s en ongelofelijk veel treffers, daar zie ik opeens een gat in de markt voor een tegengestelde trend. Zelf denk ik dat er goed geld te verdienen zou zijn met een zoekmachine die de optie biedt om tegen betaling de resultaten vast te ontdoen van de vele commerciële aanbiedingen, zodat zoeken weer vinden kan worden, ook bij blijkbaar lucratieve zaken als zo’n simpel accuutje. Maar ach, ik ben bladenmaker. Geen internetondernemer. Dus wie het hebben wil, die mag met dit idee aan de haal gaan. Zolang ik maar als dank een gratis accountje krijg…
|
