De gemiddelde razende reporter zal het niet makkelijk vinden om uit te leggen wat zo’n patent nu precies behelst en vooral, wat het in kan gaan houden voor u en ik thuis. Maar daar ga ik zo meteen toch een poging toe wagen…

Om eerst op die soap terug te komen, er zijn – ’t is politiek, Europese nog wel – voor- en tegenstanders. Zo is de Tweede Kamer tegen en onze regering voor. Europees gezien is bijvoorbeeld ook Polen en Denemarken tegen en heeft Luxemburg als voorzitter van de EU besloten om er toch niet over te discussiëren. ’t Werd een zogenaamd hamerstuk en als je je wat verder verdiept in de dans die rond deze hete aardappel is uitgevoerd, wordt het zowat lastig om democratisch te blijven. De rol van onze eigen minister Brinkhorst bijvoorbeeld is op zijn minst wat vreemd, want hoewel hij zelf hartgrondig voor is, was hem vanuit de Tweede Kamer opgedragen de tegenstanders binnen de EU niet te dwarsbomen bij hun pogingen om te voorkomen dat het als hamerstuk – in eerste instantie zelfs door de landbouwministers – zou worden afgedaan. De heer Brinkhorst bevond zich daardoor in een spagaat – en je kunt je vraagtekens zetten bij de wijze waarop hij zich daarin gedragen heeft.
Maar goed, wie meer wil weten – het is echt uitermate lezenswaardig – moet zich maar eens melden bij de onvolprezen journalisten van WebWereld, www.webwereld.nl. Gewoon zoeken op ‘softwarepatenten’ en smullen maar. Sterkte, bij de komende verkiezingen, als u graag op een ethisch betrouwbare partij mocht willen stemmen, want er walmen wel wat luchtjes uit deze zaak.

Maar waarom maak ik me nou druk om die onzin? Dat kan ik hopelijk met één enkel simpel voorbeeldje – alweer geplukt van WebWereld – verhelderen. Want wat lees ik zonet? Een keurig stukje Kort Nieuws waarin beschreven wordt hoe het Amerikaans patentbureau een octrooi toegekend heeft aan Amazon.com op het achterhalen van informatie op basis van een gekocht cadeau. Dat is heel baanbrekend! Want in de beschrijving wordt het voorbeeld genoemd van een jurk voor een pop, waaruit kan worden afgeleid ‘dat de ontvanger een meisje is’. Een ander voorbeeld is het kopen van parfum in de week voor Valentijnsdag, waardoor je kunt vermoeden dat dit een cadeau betreft. Ja, daar kun je wat mee, als marketeer. Zoals besluiten dat parfum in cadeaupapier te verpakken. Of die poppenjurk in een roze doos te doen.
Maakt dit een beetje duidelijk wat zo’n patent in kan houden? Dan is het nu tijd om uit te leggen wat Amazon nog meer met dat patent kan! Amazon kan namelijk iedereen die ook zo slim is om uit de aard van een aanschaf te deduceren dat de besteller bepaalde kenmerken heeft, subiet de nek om te draaien, tenzij er kapitalen betaald worden om gebruik te mogen maken van dit intellectueel eigendom van Amazon. Als iemand een tent koopt, mag je daar niet uit afleiden dat hij of zij misschien ook wel een luchtbed zou kunnen willen aanschaffen omdat er gekampeerd gaat worden! En wie dat wel doet in zijn of haar webwinkeltje, die krijgt Amazon – althans, zijn advocaten – over de vloer met een fikse schadeclaim.

In Amerika hebben softwarepatenten al tot de vreemdste rechtszaken geleid die deels tegen alle logica in nog gewonnen werden ook door dergelijke patentpiraten. Het gevolg is dat voor allerlei alledaagse technieken grof betaald moet worden, aan de eerste die het patenteerde – niet noodzakelijk de eerste die het bedacht trouwens. En dat hele circus steekt nu dus de oceaan over, in Europa gaan we hetzelfde beleven. Minister Brinkhorst wordt bedankt, wat mij betreft. Men zou zich bijna afvragen waarom dergelijke draconische wetgeving er zo tegen heug en meug – en met op zijn minst twijfelachtige praktijken – doorheen gedramd moest worden.