Niemand had vijftien jaar geleden kunnen voorspellen dat computervirussen zo’n bron van ellende zouden worden. Want hoewel er toen ook al virussen waren, de technieken waren toch simpeler, ging de verspreiding simpelweg via diskettes. Onveilige contacten - lees: illegale kopietjes van allerlei programma’s - waren de voornaamste manier waarop die krengen zich konden verspreiden. Want een virus moest zichzelf wel nestelen in een stuk programmatuur, anders kreeg het geen kans. Tja. Dat is nu wel een beetje anders. Tegenwoordig is het lezen van de mail al genoeg om dodelijke besmettingen op te lopen. Op de uitgeverij zijn de netwerkmensen met enige regelmaat bezig met het leggen van sanitaire cordons als er weer eens iemand even niet aan de strikte regels heeft gedacht en op een onduidelijke bijsluiter heeft geklikt. De snelheid waarmee een beetje virus zich op een netwerk verspreidt, dat wil je niet weten. Om over de inspanningen die vervolgens nodig zijn om zo’n onding weer uit te roeien nog maar te zwijgen.
Wat nou precies de lol is aan het maken en verspreiden van virussen is mij een raadsel. Althans, dat verspreiden dan, want dat is uiteindelijk een achterbakse vorm van vandalisme. Bij het ontwerpen en maken ervan kan ik me nog wel wat voorstellen, dat is gewoon een leuke uitdaging voor programmeurs. En daar reken ik de scriptkiddies dus absoluut niet onder! Dat zijn inderdaad laffe vandaaltjes.
Het bedenken en programmeren van een succesvol computervirus is op zich net zo leuk als het kraken van een beveiliging. En in beide gevallen is daar in mijn ogen niets mis aan. Zolang je vervolgens geen misbruik maakt van de verworven kennis is het niet meer dan een prachtige puzzel die er om smeekt opgelost te worden. Maar wat is nu precies een succesvol computervirus?
Ooit studeerde ik biologie en een van de wijsheden die me van een college indertijd zijn bijgebleven, is de vaststelling dat een slimme parasiet zijn gastheer zo min mogelijk schade zal berokkenen. Want als die gastheer het loodje legt, dan sterven alle parasieten met hem. Uiteindelijk is dat een kwestie van evolutie - een parasiet die net is overgesprongen naar een nieuwe soort kan uitermate dodelijk zijn. Maar na verloop van tijd zal die parasiet zijn gedrag aanpassen, zodat de gastheer zo lang mogelijk in redelijke gezondheid blijft - en er zo veel mogelijk van hem geprofiteerd kan worden.
Dat gaat op voor virussen, maar ook voor bacteriën of - om maar wat te noemen - lintwormen. Hoe minder je opvalt, hoe minder kwaad je berokkent, hoe langer je kunt overleven.
Jammer genoeg werken de meeste computervirussen anders. We noemen ze wel een virus, maar ze zijn uiteindelijk het bedenksel van mensen - en die willen resultaat zien. Een virus dat zichzelf vermenigvuldigt zonder verder ernstige problemen te veroorzaken zou wel erg succesvol kunnen zijn, maar het zal de krant niet halen. Terwijl dat waarschijnlijk de ultieme drijfveer is van de virusmakers: om hun geesteskind op het NOS-journaal van acht uur te horen noemen. Liefst zouden ze er zelfs hun eigen pasfoto in verwerken. Maar ja, dat is nu eenmaal niet aan te raden als je voor vele miljoenen schade aan hebt gericht. Dat computervirus moet schadelijk zijn, om de zieke geest van de verspreider te bevredigen.
Hoewel... Laten we gewoon voor de lol eens aannemen dat PC-Active geen ordentelijk computerblad is, maar een schurk van het zuiverste water. En dat virusmarketing niet alleen een techniekje is dat ze op de HEAO leren, maar ook letterlijk kan worden toegepast. Dan zou er op de cd-rom bij dit blad, liefst in het opstartprogramma, een prachtig virus zitten verstopt. Een virus dat niets anders doet dan zichzelf verspreiden, zonder zichzelf daarbij bloot te geven. Dus geen schade aanrichten en niet op de een of andere dag gekke dingen op het scherm toveren. Nee, alleen maar repliceren. En elke keer als het een nieuwe pc weet te besmetten, dan wacht het eenmalig op een rustig moment om even het e-mailadres van de eigenaar naar ons terug te sturen. Via een uitgebreide omweg natuurlijk, zodat wij nimmer te achterhalen zijn. Langzaam maar zeker bouwen wij dan een uitgebreide database op van adressen, om te verkopen aan spammers of om zelf eens een mailshot aan te wagen. En als we dat virus dan meteen wat informatie uit de registry laten meezenden, dan weten we ook nog eens dat u inderdaad met een digitale camera werkt. Dus kunnen we dat mailshot nog netjes targetten ook! “Nu in de winkel, PC-Active met uitgebreide test van foto-software!”.
Het is maar goed dat we inderdaad een ordentelijk computerblad zijn. En laten we vooral hopen dat dergelijke spyware - en die bestaat al - niet geaccepteerd zal worden. Want met spam hebben we de strijd eigenlijk al verloren...
|
