Als ik dat nummer nu eens doorblader, valt me het een en ander op. Het telde zestig pagina’s, had een nietje in de rug en over zaken zoals een diskette bij het blad dachten we nog niet –dat zou pas in de zomer daarop ons handelsmerk worden. Van die zestig pagina’s was het overgrote deel zwart-wit. En behalve kleurenpagina’s telde dat blad ook nog pagina’s met slechts een steunkleur, iets dat je tegenwoordig zelfs in kranten nauwelijks meer kunt vinden. Voor dat geheel vroegen we in ouderwetse guldens 6,90, hetgeen gezien onze groei sindsdien toch niet overvraagd was. Maar met de ogen van nu lijkt die prijs voor de omvang en uitvoering van het gebodene eigenlijk wel wat hoog.

Ook qua inhoud kan ik slechts verbaasd terugblikken. Zo werd er een Genius muis, de GM-6 Plus ‘een universele muis voor MS-DOS’, getest. Op de foto bij het enthousiaste artikeltje staat een zeldzaam lelijk rechthoekig doosje waar je handen acuut pijn van gaan doen –maar van RSI had toen nog niemand gehoord.

Net zo vierkant is de vormgeving van de Amstrad pc, die besproken werd. VGA-graphics, volledige AT-toetsenborden en processoren tot en met de 80386 aan toe. Maar die prijzen! Een 14-inch monitor wordt voor 1.749 gulden genoemd, een complete pc met 30 MB harddisk –zonder kon ook nog in die tijd– loopt op tot 5.998 gulden! Exclusief BTW ook nog...
Leuk, die oude doos. Maar vooral leerzaam, want we hebben het over eind 1988, nog geen vijftien jaar geleden. Toen waren computers voor de meeste mensen nog een beetje eng en zeker niet iets dat ze thuis zouden willen hebben staan. Slechts de freaks hadden interesse. De homecomputer werd bij die thuisgebruiker net verdrongen door de nog steeds peperdure pc. Tekstverwerking was ook op kantoor slechts voor weinigen weggelegd, het typemachien vierde nog hoogtij. Wanneer hebt u voor het laatst een typemachine in gebruik gezien? Jaar of tien, vijftien terug?

Ook als ik die pc’s en vooral hun programmatuur weer eens voor de geest haal, gaat het me een beetje duizelen. Want in die bijna vijftien jaar zijn generaties gekomen en weer gegaan ook. Wanneer hebt u de laatste keer ooit het zo geinige ‘nou, Shift-F7 dan!’ gehoord bij afscheid? Wat heet, weet u nog wat WordPerfect was? Vijftien jaar geleden was datzelfde WordPerfect nog druk bezig met de strijd met allerlei concurrerende tekstverwerkers –nu kan ik me eigenlijk niet meer heugen met iets anders dan Word te hebben gewerkt. Er zijn domweg geen andere tekstverwerkers meer. Het is allemaal Windows, in de een of andere versie. Linux bestaat wel –maar is in de dagelijkse praktijk nauwelijks een factor van economisch belang.

Nu is Word geen slechte tekstverwerker, maar echt blij word ik toch niet van die eenheidscultuur. Natuurlijk, het heeft ook voordelen, want vijftien jaar terug moest je eerst maar eens kijken in welk bestandsformaat dat stuk van die freelancer nou weer was geschreven, om vervolgens te ontdekken dat je die tekstverwerker niet eens in huis had. Er waren zelfs programma’s die niets anders deden dan bestandsformaten vertalen –en ze werden goed verkocht ook nog. Dat we daar geen last meer van hebben is natuurlijk erg prettig.