Thuis heb ik daar ook vaak genoeg last van. Want ook thuis heb ik een scanner – of eigenlijk twee. Naast – euhhh: onder, als ik heel eerlijk moet zijn – mijn jaren geleden tweedehands overgenomen A4-scannertje heb ik niet zo lang geleden een A3 flatbed neergepoot. Ik heb nu eenmaal een hobby in oude legerspullen zoals radio’s, waarbij de handleidingen uiterst zeldzaam zijn en meestal slechts als beroerde derde generatie kopietjes te vinden. Scannen, opschonen en tot pdf’jes maken is een aardige hobby voor de regenachtige zondagmiddag. Alleen, de software van die scanners drijft me regelmatig tot wanhoop! Toen ik die A3 moest aansluiten stond het zweet me in de handen; het was een SCSI met zijn eigen insteekkaartje! En aangezien ik al twee SCSI-poorten op het moederbord heb, waarvan één extern beschikbaar, kon ik dat kaartje niet gebruiken. Meestal is dat de opmaat tot veel ellende, maar dit keer had ik mazzel: toen ik eenmaal de juiste kabel had gevonden – daar zouden ze eens wat aan moeten doen, die ongelooflijke chaos als het om SCSI kabels gaat! – werkte het in één keer.

Maar toen de software! Het bijbehorende cd’tje leverde me een vrolijk vormgegeven programmaatje Direct Scan op, dat meteen reageerde als ik het deksel opendeed: de zogenaamde cover sensor. Met keuzes zoals normaal, fijn en superfijn. Inderdaad, Nederlandstalig, maar geen verdere informatie over welk oplossend vermogen in DPI die keuzen nu eigenlijk inhielden.De vormgeving van dat alles was alles behalve standaard Windows. Zo was het kruisje om af te sluiten rechtsboven keurig grijs gemaakt – uitstappen kan alleen via een olijk ogend deur-icoontje. Menu’s? Dat kent dit wanproduct ook al niet. En dat je een scan als bestand zou kunnen willen opslaan, was ouderwets. Je kan scannen naar onder andere e-mail, de printer of een beeldbewerkingprogramma. Zelf uitsnedes bepalen? Sorry, geen preview beschikbaar. Om nog maar te zwijgen van andere instellingen, zoals contrast of gamma.

Naast Direct Scan was er gelukkig ook nog een TWAIN-driver, die echter weer alleen vanuit een ander grafisch programma te gebruiken is. Alweer, vrolijk – en niet standaard – van vormgeving, maar met wel met afdoende instelmogelijkheden. Al schittert kleurcorrectie door afwezigheid, op een knoopje of twee na waarmee men Kleurbalans en Kleurcalibratie aan- of uit kan zetten. Wat dit echter uiteindelijk doet, valt ook niet in de beknopte hulp terug te vinden. De boodschap is helder: scannen is fun! En vooral niet lastig; een kind kan de was doen…

Nog erger is het gesteld met mijn oudere A4 scannertje. Toen ik die overnam heb ik met de nodige moeite – en een goede helpdesk – de zaak aan de gang gekregen. En daar had ik een interface waarmee ik goed uit de voeten kon, compleet met alle hulp en instelmogelijkheden waarmee je meer dan een vakantiefotootje kan inscannen. Ooit wel eens geprobeerd een reflecterende aluminium plaat met zwarte opdruk netjes naar bestand om te toveren? Dan heb je het hele scala aan mogelijkheden nodig, om een acceptabel beeld te krijgen. Eigenlijk was ik domweg erg tevreden met die scanner plus software. Maar ja, dan zie je op de site van de fabrikant dat er nu nog betere software voor je scannertje beschikbaar is. Downloaden dus en installeren. Om je vervolgens de haren uit het hoofd te rukken…

Want ook hier heeft de debilisering toegeslagen. Veel instellingen zijn domweg niet meer beschikbaar opeens – ze waren blijkbaar te moeilijk voor de modale gebruiker. Teveel vragen aan de helpdesk, neem ik aan.
Alleen, de oude software blijkt nu opeens ook niet meer te gebruiken! Pogingen om terug te stappen op het pakket waarmee ik wel lezen en schrijven kon lopen faliekant verkeerd – de programmatuur meldt consequent de scanner niet te kunnen vinden. Zucht. De geweldige helpdesk kon dit keer geen uitkomst bieden, behalve dan de goede raad om de hele pc maar eens opnieuw te installeren. Een raad die ik liever in de wind sla, want dat levert meestal nog veel meer ellende op. De meeste gebruikers zullen dan inderdaad niet meer bellen – ze zijn veel te druk met al hun andere software weer op poten te krijgen; die scanner heeft dan een lage prioriteit. Op die manier is scannen inderdaad alleen bruikbaar voor hele simpele fun! Een stukkie krant, een vakantiefoto, daar krijg je nog wel een acceptabele scan van. Maar zodra het wat lastiger wordt, kan de gebruiker het schudden! En het meest frustrerend is nog wel het feit dat die hardware dat allemaal prima aankan. Het is de software die allerlei mogelijkheden gewoon niet wenst te bieden. Nergens voor nodig voor de modale gebruiker, dus slaat de grootste gemene deler keihard toe.