Nee, geen misverstanden! De uitgeverij is niet van plan om even de nodige miljoenen op te halen op de beurs of zo – we zijn gewoon weer naar de CeBIT geweest dit jaar… Ergens best verbazend, dat de grootste computerbeurs ter wereld zo naast de deur zit. Want hoewel Comdex vaak meer nieuwtjes heeft, de CeBIT in Hannover is toch echt de grootste qua oppervlak, bezoekersaantallen en standhouders. Toegegeven, de hal met banking soft- en hardware sla ik over, geldmachines vind ik niet zo boeiend. Maar al die piepkleine standjes met Taiwanese bedrijven, die proberen de wereldmarkt te bereiken met hun spulletjes zijn juist wel weer heel erg leuk! Veel nieuws was er niet te zien, op het eerste gezicht. Groter, sneller, goedkoper – niets nieuws onder de zon in computerland. Adobe komt straks met Acrobat 5, Philips is druk bezig met dvd-schrijvers, allemaal niet erg verbazingwekkend. Maar dat zijn de zaken voor de redactie, die gedurende dagen persconferenties aflopen. Ikzelf heb de leukste rol, ik wandel rond en zie wel wat ik tegen kan komen. En dan zijn er toch wel wat zaken te melden… Zoals een nieuw display van Kodak. Details heb ik niet echt, het komt erop neer dat ze de techniek van het lcd-scherm qua bouw en aansturing weten te gebruiken met een beeldvormend element dat zelf licht uitstraalt. Een soort LED’s – oplichtende diodes – met een biochemische stof als lichtgevend hart. Maar waar een gewoon lcd-scherm vervolgens van achter belicht moet worden, omdat het alleen maar bestaand licht kan filteren, straalt dit schatje zelf licht uit. En niet zo’n beetje ook, ongeveer vergelijkbaar met een huiskamertelevisie. Bovendien, de kijkhoek is 180 graden en de snelheid waarmee de cellen op beeldwisselingen reageren ligt een factor duizend boven het altijd wat traag naijlende lcd. Het geheel is ten slotte een stuk lichter en platter dan de huidige techniek en gebruikt nog aanzienlijk minder stroom ook! Nee, niet meteen naar de winkel hollen. Het duurt nog tot eind dit jaar of begin volgend jaar voordat dit snoepje echt te koop zal zijn. En dan waarschijnlijk nog niet eens als schermpje voor een echt notebook, maar in eerste instantie alleen voor palmtopjes of draagbare dvd-spelers. Maar voor die tijd zult u waarschijnlijk de passieve – lees: niet kleuren – uitvoering tegenkomen: op mobiele telefoons. Zodra u de komende maanden een opvallend helder telefoondisplay ziet, hebt u de voorloper van deze revolutie in beeld. Binair? Computers zijn binair, dacht u? Ik ook. En opslagmedia dus ook. Het geheugen – en de cd-r – bevat uiteindelijk alleen maar enen en nullen, weergegeven door voltages of gaatjes. Maar dat was voor ik tijdens de CeBIT tegen twee firma’s aan mocht wandelen die dat toch anders zien. Beiden overigens niet de kleinste jongens – geen gebakken lucht maar gloednieuwe en bloedserieuze techniek! Om met het geheugen te beginnen, van de twee persconferenties die ik wel meepikte was er een bij SanDisk, de makers van allerlei maten een soorten geheugenkaartjes. Ze noemen het MLC, oftewel Multi Level Cell en het komt erop neer dat ze voortaan twee bits in een geheugenelement proppen. Simpel een kwestie van vier voltages in plaats van twee, met de nodige logica om die voltages te interpreteren. Het gevolg is kleinere chipoppervlaktes, want grotere geheugendichtheid. Een technisch hoogstandje waarbij bovendien nogal wat andere zaken komen kijken, want de schrijfsnelheid ging in eerste instantie gevoelig omlaag. Met wat trucs in de nieuw ontworpen controllerchips werd dat weer omzeild. De dag daarvoor zat ik bij TDK aan tafel, waar een vergelijkbare truc werd gepresenteerd: ML – Multi Level – cd-r’s. De huidige cd-r kent inderdaad eentjes en nullen, in de vorm van pits en lands. Een pit is simpel samengevat een gat, dat met de laser in het oppervalk van de cd is gebrand. Door de reflectie te meten kan de speler tijdens het afpelen vaststellen of er een eentje of een nulletje onder de leeskop voorbij komt. Ik zei al, simpel samengevat…
Om Multi Level even simpel samen te vatten: TDK heeft me een brander laten zien – in het laboratorium stadium – die meer kan dan alleen een gaatje branden: het ding kan ook nog sturen hoe diep dat gaatje moet worden. U ziet de bui al hangen? Met die truc in de achterzak kunnen cd-r’s voortaan veel meer informatie bevatten. Om precies te zijn, een factor drie meer. Branders, lezers en cd-r schijfjes moeten wel worden aangepast, maar de branders gebruiken exact dezelfde mechanica als de huidige generatie – er komt gewoon een extra chip in die dit hele verhaal afhandelt. Daardoor zijn ML-branders nauwelijks duurder dan gewone en bovendien volstrekt compatibel met de huidige systemen. Maar het wordt nog mooier, want ML is een techniek die op alle optische media kan worden toegepast. Als we straks betaalbare dvd-schrijvers krijgen maakt ML ze meteen een factor drie groter. Sony werkt aan een techniek om dubbele opslag op een cd te krijgen? ML verdrievoudigt dat ook weer. Al met al, weinig nieuws op CeBIT. Lange afstanden lopen, veel persontbijten, perslunches, persdiners, persfeestjes en persconferenties. Veel journalisten ook, waarvan sommigen vast wel weer druk bezig zijn geweest met cadeautjes bij elkaar vaandelen. Maar het nieuws dat ik zag was wel degelijk opwindend – want ik ben heel benieuwd waar betere schermen en goedkopere, grotere gegevensopslag toe kan leiden. Computers blijven leuk!
|
